เมื่อหลายวันมาแล้วไปดูหนังมา กับเพื่อนอันสุดแสนประเสริฐ อ๊อฟกับหลง
หลง:มึงอยากดูหนังเรื่องไหนว่ะไอ้โค้ก!?! (หันหน้ามาถาม)
โค้ก:นางนากว่ะ...!
หลง:ไม่ได้ กูซื้อบัตรพระนเรศวรไว้แล้ว!!!
โค้ก:แล้วมึงจะถามกูทัมมัยว่ะ
หลง:กูก็ถามเป็นมารยาท
โค้ก:(ใช้หางตามองมัน) หน้าอย่างมึงรึจะมีมารยาท
หลง:เออน่า ตกลงว่าดูเรื่องนี้ก็แล้วกัน...........!!!
ตะล็อกต๊อกแต๊ก...ตะล็อกต๊อกแต๊ก...
ตะล็อกต๊อกแต๊ก
พากันเดินเข้าโรงหนัง
คนมันเยอะ เลยได้นั่งแถวหน้าสุด
ต้องแหงะหน้ามองจอ
ข้าวรพุทธเจ้า...................-*- ยืนพรึ่บ
รักในหลวงครับ
พอหนังมา
ดูไปได้ซักพัก ก็มีโทรศัพท์ใครก็ไม่รู้ดังขึ้น
"เอ้ยๆ...ไอ้เหี้ย ใครโทรมาว่ะ เอ้ยๆ...ไอ้สัด เขาโทรมาก็ไม่รับซักที เอ้ยๆ..."
ติ๊ด. มันรับแล้วครับ
เอ้ยๆ...มึงไปโหลดเสียงนี้มาจากไหนว่ะ ช่างกล้าใช้น่ะ นอกจากจะไม่ปิดโทรศัพท์ตอนดูหนังแล้ว มึงยังใช้เสียงนี้อีก
พอหงสามาบุกไทย เสียงโทรศัพท์ใครก็ไม่รุดังขึ้นมาอีก
"พี่สาวคนสวยรับโทรศัพท์ครับ พี่สาวคนสวยรับโทรศัพท์ครับ"
ไอ้โค้ก ไอ้หลง ไอ้อ๊อฟ หันพรึ่บ
คนไหนว่ะที่ว่าสวย
( --) ( --)( --)
และแล้วเราก็ได้พบ
น้องฟ้า
ฟ้าช่างกล้าส่งเธอมาเกิด
พรึ่บ-----------------------------------
หันกลับมาดูหนังโดยด่วน -*-
...ทีหลังจะไม่ไปดูหนังกับไอ้หลง ไอ้อ๊อฟแล้ว
เมื่อยคอ -*-ออกมาจากโรงหนัง คอยังไม่กลับคืนสู่สภาพเดิมเลย